مکیل و موزون از مفاهیم روشن در فقه امامیه است اما مصادیق آن در زمان‌ها و مکان‌های مختلف دچار تغییراتی شده است؛ از این رو درباره ملاک آن بین فقیهان امامیه اختلاف وجود دارد. مشهور بر این عقیده‌اند که ملاک مکیل و موزون، زمان پیامبر(ص) است. نوشتار پیش‌رو با روشی توصیفی- تحلیلی و به شیوه کتابخانه‌ای به بررسی این دیدگاه پرداخته و اعتبار ادله آن‌ها را مورد مداقه قرار داده است و به این نتیجه نائل شده است که تمامی این ادله، ناتوان از اثبات این مدّعا هستند با این توضیح که ادله مکیل و موزون، از نوع قضایای حقیقیه و از دسته اعتبارات امضایی شارع می‌باشند که امضاء آن‌ها، دائر مدار فعلیت بنا لحاظ می‌شود؛ بنابراین در هر زمان و مکانی، مکیل و موزون در عرف صدق کند، همان ملاک است و ربا در آن‌ها جریان دارد.
شعیب، میثم، قبولی درافشان، سید محمدتقی و حائری، محمدحسن. (1396). درنگی در ادله دیدگاه مشهور فقیهان در معیار مکیل و موزون. پژوهش‌نامه فقه اجتماعی، 5(10)، 95–118. https://doi.org/10.30497/fiqh.2017.2316
MLA
شعیب، میثم، قبولی درافشان، سید محمدتقی، و حائری، محمدحسن. "درنگی در ادله دیدگاه مشهور فقیهان در معیار مکیل و موزون"، پژوهش‌نامه فقه اجتماعی، 5، 10، 1396، 95–118. doi: 10.30497/fiqh.2017.2316
HARVARD
شعیب، میثم، قبولی درافشان، سید محمدتقی، و حائری، محمدحسن. (1396). 'درنگی در ادله دیدگاه مشهور فقیهان در معیار مکیل و موزون'، پژوهش‌نامه فقه اجتماعی، 5(10), pp. 95–118. doi: 10.30497/fiqh.2017.2316
CHICAGO
شعیب، میثم، قبولی درافشان، سید محمدتقی و حائری، محمدحسن، "درنگی در ادله دیدگاه مشهور فقیهان در معیار مکیل و موزون." پژوهش‌نامه فقه اجتماعی، 5 10 (1396): 95–118, doi: 10.30497/fiqh.2017.2316
VANCOUVER
شعیب میثم، قبولی درافشان سید محمدتقی، حائری محمدحسن. درنگی در ادله دیدگاه مشهور فقیهان در معیار مکیل و موزون. پژوهش‌نامه فقه اجتماعی. 1396;5(10):95–118. doi: 10.30497/fiqh.2017.2316
پژوهش‌نامه فقه اجتماعی