دو فصلنامه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی»، نشریه‌ای با دسترسی آزاد، داوری همترازخوانی دوسو پنهان است که به کوشش دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، به سردبیری استاد دکتر حجت‌الاسلام حسینعلی سعدی منتشر می‌گردد. این نشریه (منتشر شده از سال 1391) به موجب مجوز کمیسیون تعیین اعتبار نشریات علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از شماره شانزدهم (بهار و تابستان 1399) دارای اعتبار «علمی - پژوهشی» گردید و هم‌اکنون حسب مراتب آیین‌نامه نشریات علمی مصوب 1398 وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، دارای اعتبار «نشریه علمی» است. نظر به آیین‌نامه پیش‌گفته و تصویب گروه دبیران، این نشریه صرفاً مقالات «پژوهشی» و «ترویجی» را در حوزه اهداف و چشم‌اندازهای خود ارزیابی و منتشر می‌کند.
همچنین لازم به ذکر می‌باشد این نشریه از شماره 1 الی 9 با عنوان «پژوهش‌نامه فقهی» و از شماره 10 الی 19 با عنوان «پژوهش‌نامه میان‌رشته‌ای فقهی» منتشر شده و از شماره 20 به بعد با عنوان نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» منتشر گردیده است.
منظور از فقه اجتماعی یا فقه حکومتی این است که فقه در ارتباط با جامعه و ناظر به حکومت و رویکرد نظام‌واره و نگاه کلان به صدور حکم در حوزه مسائل اجتماعی بپردازد که این مهم مستلزم توجه به فقه‌های میان‌رشته‌ای یا بر حسب اصطلاح برخی فقه‌های مضاف است. بنابراین در عنوان ارائه شده نظری به علوم اجتماعی معهود (Social Sciences) به‌عنوان تخصص‌های آکادمیک مرتبط با جامعه در روابط افراد نیست. در فقه اجتماعی استنباط‌های فقهی باید براساس فقه اداره نظام اجتماعی انجام شود و تمامی ابواب فقه ناظر به امور اجتماع و اداره کشور باشد. از‌این‌رو گستره‌ای که در فقه اجتماعی مورد بحث قرار می‌گیرد، تمامی مسائل فقه خواهد بود. به طور کلی رویکرد نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» در خصوص پذیرش مقالات از پژوهشگران در محورهای زیر خلاصه می‌شود: 1- توصیف و تحلیل مباحث فقه اجتماعی در دوره معاصر، 2- نگاه تحلیلی به تاریخچه و نظریات فقه اجتماعی، 3- نگاه نقادانه به نظریات موجود در عرصه فقه اجتماعی، 4- بازخوانی نظریات فقیهان قدیم در چارچوب زبانی جدید در عرصه فقه اجتماعی، 5- نگاه مقایسه‌ای به مسائل فقه اجتماعی و قوانین ملی و بین‌المللی و 6-فقه اجتماعی در میان فقیهان اهل سنت.

** بیانیه دسترسی آزاد **

• «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» یک نشریه علمی با دسترسی آزاد است، به این معنا که تمامی مقالات بلافاصله پس از انتشار، بر روی وبگاه نشریه برای همه مخاطبان قابل دسترسی است. تمامی محتوای این نشریه تحت ضوابط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) قرار دارد. در چارچوب این ضوابط، نویسندگان مالکیت حق نشر محتوای خود را حفظ می‌کنند. با این حال، آن‌ها به هر شخصی اجازه می‌دهند تا محتوا را بارگیری، استفاده مجدد، چاپ مجدد، توزیع و یا کپی کند، به شرطی که امانت در ارجاع‌دهی به‌دقت رعایت شود.

** بیانیه Copyright **

• نویسندگان، حق نشر (Coppyright) آثار منتشر شده خود در نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» را در اختیار دارند، در صورت تعدد نویسندگان در یک مقاله، نویسنده مسئول نماینده دیگر نویسندگان در اعمال این حق خواهد بود.

** بیانیه اصول اخلاق انتشار **

• نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» به دستورالعمل‌های کمیته اخلاق نشر (COPE) پایبند است و از قانون پیشگیری و مقابله با تقلّب در تهیه آثار علمی و آیین‌نامه اجرایی این قانون پیروی می‌نماید.

** سیاست‌های مالی **

• دریافت، داوری و پذیرش مقاله در نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» کاملاً رایگان بوده و هیچ‌گونه هزینه‌ای بابت ارسال، داوری یا انتشار مقاله از نویسندگان دریافت نمی‌شود.
• هزینه اشتراک: از آنجایی که نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» به عنوان یک نشریه دسترسی آزاد منتشر می‌شود، هیچ هزینه اشتراکی برای خوانندگان و مخاطبان وجود ندارد.
• تبلیغات: نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» فاقد هرگونه فعالیت مالی تبلیغات‌محور و امثال آن است.
• حامی مالی:  نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی» فاقد حامی مالی است.

** سیاست‌های مقابله با سرقت علمی **

• سرقت علمی، شامل استفاده عمدی از ایده‌ها یا داده‌های اصیل دیگران بدون اعطای اعتبار یا ارجاع مناسب است.  نشریه علمی «پژوهش‌نامه فقه اجتماعی»، کپی کردن حتی یک جمله از آثار دیگران، یا از آثار قبلاً منتشر شده خود نویسنده، بدون ارجاع مناسب را به عنوان سرقت ادبی تلقی می‌کند.
• تمامی مقالات این نشریه، با استفاده از نرم‌افزارهای تشخیص سرقت ادبی مانند سمیم نور مورد بررسی دقیق قرار می‌گیرند. از نویسندگان انتظار می‌رود که پیش از ارسال مقاله، آن را از نظر سرقت ادبی بررسی کنند؛ اگر چه ارسال گزارش مشابهت‌یابی توسط نویسندگان الزامی نیست، چرا که نشریه رأساً مشابهت‌یابی مقالات را در دستور کار خود دارد.

چنانچه سرقت ادبی در فرایند داوری مشخص شود، مقاله مردود خواهد شد. اگر پس از انتشار مقاله، سرقت ادبی عیان شود، نشریه حق انجام اقدامات لازم از جمله انتشار مقاله اصلاحی یا سلب اعتبار کامل از مقاله با درج مراتب در وبگاه نشریه را برای خود محفوظ می‌دارد. علاوه بر این، نشریه این حق را محفوظ داشته است که موسسات نویسندگان را از سرقت ادبی تشخیص داده شده، صرف‌نظر از اینکه قبل یا بعد از انتشار کشف شده باشد، مطلع سازد.