بررسی الگوی ترکیبی مضاربه و وکالت در نهاد تکافل براساس فقه امامیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق‌ علیه‌السلام، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران، ایران.
چکیده
1. مقدمه و هدف
تکافل به‌عنوان جایگزین اسلامی بیمه متعارف، بر اصول تعاون و تبرع استوار است و طی سال‌های اخیر جایگاه مهمی در نظام مالی اسلامی یافته است. از میان الگوهای عملیاتی تکافل، ساختار ترکیبی مضاربه و وکالت به دلیل جمع میان مزایای دو عقد و رفع محدودیت‌های الگوهای منفرد، اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر این ترکیب بر ساختار و کارکرد تکافل و شناسایی ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن است که در الگوهای صرف مضاربه یا صرف وکالت قابل دستیابی نیست.
2. مواد و روش‌ها
این تحقیق با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای انجام شده است. ابتدا ماهیت و سازکار ترکیب دو عقد مضاربه و وکالت در ساختار تکافل بررسی شده و در ادامه، مبانی این الگو با استناد به منابع فقه امامیه و مقررات حقوقی ایران ارزیابی شده است.
3. یافته‌های تحقیق
نتایج نشان می‌دهد که ترکیب مضاربه و وکالت، ساختاری هم‌افزا ایجاد می‌کند که فراتر از ویژگی‌های مستقل هر عقد است. تفکیک وظایف مدیریتی و سرمایه‌گذاری، امکان توزیع کارآمدتر ریسک و بازدهی را فراهم می‌سازد. علاوه بر این، استفاده از شروط ضمن عقد، صندوق‌های ذخیره و تعهدات تکمیلی، چالش ضمان خسارات را کاهش می‌دهد. تحلیل فقهی نیز مشروعیت این الگو را بر اساس قواعدی چون اصالة الصحة، تسلیط و آزادی قراردادها تأیید می‌کند.
4. نتیجه‌گیری
الگوی ترکیبی به دلیل انعطاف‌پذیری بالا، امکان طراحی محصولات متنوع و تنظیم دقیق روابط حقوقی میان طرفین، می‌تواند مدلی کارآمد برای صنعت تکافل در ایران باشد. با این حال، کارآمدی نهایی آن مستلزم تدوین چارچوب قانونی مشخص، ایجاد نظام نظارتی تخصصی و تقویت آموزش و فرهنگ‌سازی در حوزه تکافل است.
کلیدواژه‌ها

  • تاریخ دریافت 23 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش 12 آذر 1404