دانشگاه امام صادق علیه السلام پژوهش‌نامه فقه اجتماعی 2981-0019 13 2 2025 08 23 The Non-Conditionality of the Balance of Power in the Legitimacy of Preemptive Defense in Security Jurisprudence عدم شرطیت موازنه قوا در مشروعیت دفاع پیش‌دستانه در فقه امنیت 688 712 78286 10.30497/sj.2026.250600.1585 FA محمدجواد محمدی استادیار، گروه مطالعات ایران، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران. یاسین پورعلی پژوهشگر پژوهشکده امنیت ملی، دانشگاه دفاع ملی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول). Journal Article 2026 06 21 1. Introduction and ObjectiveThe legitimacy of preemptive defense in the absence of a balance of power constitutes a fundamental challenge in security jurisprudence. The enemy’s military superiority often gives rise to the concern that such action may amount to self-endangerment. This study seeks to answer whether, under conditions of power asymmetry, preemptive defense is jurisprudentially legitimate or constitutes an instance of self-destruction.2. Methods and MaterialsThis study employs a descriptive–analytical method based on library research. Through an examination of jurisprudential evidence and an analysis of the Prophet’s conduct, it elucidates the relationship between the components of the balance of power and the legitimacy of defensive jihad.3. Research FindingsThe findings indicate that the absence of a balance of power does not, in itself, preclude the legitimacy of defense. Material inequality alone does not constitute self-endangerment, since such endangerment arises only where an action lacks any rational basis and leads to certain destruction. Defense undertaken to repel a real threat and safeguard the Islamic community remains religiously legitimate, even in the presence of an imbalance of power.4. Discussion and ConclusionThe legitimacy of preemptive defense rests not on the requirement of a balance of power, but on the establishment of a credible threat and the jurisprudential evidence supporting the repulsion of an aggressor. By redefining the jurisprudential foundations in the age of emerging threats, including cyber and long-range threats, this study presents asymmetric defense as a rational and legitimate model for safeguarding the existence of the Islamic community. 1. مقدمه و هدفمشروعیت دفاع پیش‌دستانه در شرایط فقدان موازنه قوا از چالش‌های بنیادین «فقه امنیت» است. برتری نظامی دشمن غالباً شائبه القای نفس در تهلکه را ایجاد می‌کند. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که آیا در شرایط نابرابری قدرت، دفاع پیش‌دستانه از نظر فقهی مشروع است یا مصداق تهلکه محسوب می‌شود؟2. مواد و روش‌هااین پژوهش با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده است. در این راستا، با واکاوی ادله فقهی و تحلیل سیره نبوی، نسبت میان مؤلفه‌های موازنه قدرت و مشروعیت جهاد دفاعی تبیین گردیده است.3. یافته‌های تحقیقیافته‌ها نشان می‌دهد که فقدان موازنه قوا به خودی‌خود مانع مشروعیت دفاع نیست. نابرابری مادی به‌تنهایی «القای نفس در تهلکه» محسوب نمی‌شود؛ چراکه تهلکه صرفاً زمانی صادق است که اقدام، فاقد هرگونه وجه عقلایی و منتهی به نابودی قطعی باشد. دفاع برای دفع تهدید واقعی و صیانت از جامعه اسلامی، حتی با وجود نابرابری قوا، واجد وجاهت شرعی است.4. نتیجه‌گیرینتیجه آنکه مشروعیت دفاع پیش‌دستانه، نه بر اشتراط موازنه قوا، بلکه بر احراز تهدید معتبر و ادله دفع صائل استوار است. این پژوهش ضمن باز تعریف مبانی فقهی در عصر تهدیدات نوین (سایبری و دورایستا)، دفاع نامتقارن را مدلی عقلایی و مشروع برای صیانت از موجودیت جامعه اسلامی معرفی می‌کند. https://sj.isu.ac.ir/article_78286_7eaa7c67117376b607e146307eae3312.pdf